ē-gelidus, a, um
egēns, entis
egēnus, a, um
egeo, uī, —, ēre
ē-gero, gessī, gestum, ere
egestās, ātis
ēgestio, ōnis
ēgestus, ūs
egō
(тж. ŏ ) pron. pers. (gen. mei) я: ~ et frater meus C мы с братом; ad me Ter, C ко мне (домой); in me omnis spes mihi est Ter вся моя надежда — на себя самого; a me argentum dedi Pl я дал деньги из своего кармана; те consule C когда я был консулом; alter ego или ego alter C, PJ моё второе я, т.е. мой ближайший друг или моя «правая рука».
ē-gredior, gressus sum, gredī
[e + gradior] 1) выходить, выезжать (ex urbe C , urbe Cs etc. , ab urbe Su и urbem L ; extra fines C и finibus L ): egressus Romā H покинув (покинувший) Рим; egressus portā Capenā C выйдя за Капенские ворота || воен. выступать (exercitus egreditur e castris или castris Cs, Sl ); уходить (ex convivio L, Su и convivio QC ; ad portam L ): egredi ordine Sl покинуть ряды (выйти из строя) || отплывать (e portu C etc. ); 2) (тж. egredi in terram C и in litus PJ ) сходить (выходить) на берег, высаживаться Cs : egredi (ex) navi Cs сойти с корабля; 3) удаляться, уклоняться (egredi veritatem PJ ): egredi a proposito C уклониться от темы (предмета); 4) всходить, подниматься (egredi ad summum montis Sl ; in tumulum L ; egredi altius O ); 5) переступать, переходить (munitiones Cs ; flumen Sl ): limen egressus Pt выйдя за порог; egredi modum T переступить меру (выйти из пределов); 6) превосходить, превышать (altitudinem moenium Sen ); 7) перешагнуть (septemdecim annos T ).
ēgregiē
ēgregius, a, um
[e + grex] 1) отличный, превосходный, блистательный, славный (civis C ; victoria L ; usus —magistēre. PJ ): virgo egregiā formā Ter, AG девушка замечательной красоты; ~ moribus T и morum Cld высоконравственный; loca egregia ad ancoras tenendas bAl превосходные для якорной стоянки места; egregia in aliquem voluntas Cs особое расположение к кому-л.; 2) особо предрасположенный (ad aliquid Ter, L ); 3) (как титул в эпоху империи ) высокородный или высокочтимый CTh .
ēgressio, ōnis
ēgressus, ūs