flābilis, e
flacceo, —, —, ēre
flaccēsco, cuī, —, ere
flaccidus, a, um
Flaccus, ī
flagello, āvī, ātum, āre
flagellum, ī
flāgitātor, ōris
flāgitium, ī
flāgito, āvī, ātum, āre
flagrāns, antis
flagranter
flagrantia, ae
flagritrība, ae
flagro, āvī, ātum, āre
flagrum
flāmen, inis
flāmen, inis
flāminia, ae
Flāminia (via)
flamma, ae
flammeum, ī
flammeus, a, um
flammifer, fera, ferum
flammiger, gera, gerum
flammo, āvī, ātum, āre
[flamma] 1) пылать, гореть (fenum flammans Prp ); сверкать (flammantia lumina V ); 2) воспламенять, зажигать (igni flammatus Lcr ); сжигать (Phaethon flammatus Ctl ); 3) покрывать румянцем (~ aliquem pudore VF ); 4) возбуждать, разжигать (vulgum aliqua re Sil ); 5) разгневать, возмущать, сильно раздражать (~ exercitum T ; cor flammatum V ).
flātilis, e
flāto, —, —, āre
flātūra, ae
flātus, ūs
flāveo, —, —, ēre
flāvēsco, —, —, ere
flāvus, a, um
flēbilis, e
flecto, flexī, flexum, ere
fleo, flēvī, flētum, ēre
flētus, ūs
flexanimus, a, um
flexibilis, e
flexilis, e
flexiloquus, a, um
flexio, ōnis
flexuntēs, ium и vl. flexuminēs, um
flexūra, ae
flexus, a, um
flexus, ūs
flo, flāvī, flātum, āre
floccus, ī
flōrēns, entis
flōreo, uī, —, ēre
[flos] 1) цвести, быть в цвету (ager autumno floret V ; segĕtes florent O ); 2) блистать, сиять (catervae aere florent V ); 3) процветать, находиться в цветущем состоянии, находиться на вершине славы, быть сильным, богатым, могущественным (florere in aliquā re C, L, Nep etc. ); отличаться, славиться (florere acumine ingenii, bellicā laude, rerum gestarum gloriā C ; in re militari Nep ; aeternis famae monumentis Lcr ); 4) пениться (vinum floret Col, O ).
flōrēsco, —, —, ere
[inchoat. к floreo] 1) начинать цвести, расцветать (florescunt tempore certo arbusta Lcr ); 2) начинать процветать, отличаться, прославляться (florescere ad summam gloriam C ).
flōreus, a, um
flōridus, a, um
flōriger, gēra, gerum
flōrulentus, a, um
Flōrus, ī
flōs, ōris
flōsculus, ī
flūctisonus, a, um
flūctuātio, ōnis
flūctuo, āvī, ātum, āre
[fluctus I] 1) волноваться, быть взволнованным, вздымать валы (mare fluctuat Pl ); бушевать (ira fluctuat V ): magno irarum aestu fluctuare V быть в страшном гневе; 2) колебаться, дрожать (aēr fluctuat Lcr ); перен. дрогнуть (acies fluctuans L, Q, C ); быть нерешительным, метаться (animus fluctuat Pl ; fluctuare inter spem metumque L ; inter mortis metum et vitae tormenta fluctuare Sen ); 3) носиться по волнам, скитаться по морю (navis fluctuat in salo C ).
flūctuōsus, a, um
flūctus, ūs
fluēns, entis
fluenta, ōrum
fluidus, a, um
fluito, āvī, ātum, āre
[intens. к fluo] 1) течь, струиться, волноваться (fluitantes undae Tib ): mobilia et caecā fluitantia sorte H превратности слепой судьбы; 2) носиться по волнам, плыть (navis alveus fluitans C, L ); 3) качаться, развеваться, болтаться (lorum O , vestis T , velum fluitat PJ ); 4) быть в недоумении, колебаться (fluitare incerto errore Lcr ); пошатнуться (spes, fides fluitat H, T ); 5) растекаться, расплываться: fluitare aliquo colore Lcr окрашиваться в какой-л. цвет.
flūmen, inis
fluo, flūxī, flūxum, ere
flūto, —, —, āre
fluvidus, a, um
fluvius, ī
flūxus, a, um
[fluo] 1) текучий, жидкий (sucus PM ); 2) свободно ниспадающий, просторный (amictus Lcn ); распущенный (crines T ): fluxi vestium Ap одетые в просторные одежды; 3) отпущенный, повисший (habena L ); слишком широкий, плохо облегающий (cinctura Su ); 4) бесхарактерный, вялый (animus Sl, Su ); 5) непрочный, шаткий, ненадёжный (fides Pl, Sl ; auctoritas T ); 6) преходящий, тленный (corpora Col, T ; omnia fluxa infirmaque Ap ); 7) ветхий, разрушающийся (aevo, sc. muri T ); 8) расшатанный, расстроенный (res C ; mens T ).