plācābilis, e
[placo] 1) быстро успокаиваемый, легко успокаивающийся, смягчающийся, отходчивый (animus C ): quo quisque est major, magis est ~ irae O чем выше человек, тем менее он неумолим в гневе; 2) (тж. ~ ad preces L ) движимый мольбами, милосердный (ara Dianae V ); 3) успокаивающий, успокоительный, примиряющий (sacrificium Lact ): placabilius est Ter это лучшее средство успокоить (их).
plācābilitās, ātis
plācābiliter
plācāmentum, ī
plācātus, a, um
placentia, ae
Placentia, ae
placeo, cui, citum, ēre
placidē
placidus, a, um
placitum, ī
placitus, a, um
plāco, āvī, ātum, āre
[одного корня с placeo и planus] 1) успокаивать (aequora O ; genus irritabile vatum H ); унимать (iram deorum donis C ); улаживать (discordias C ); мирить, примирять (aliquem alicui Ter, C или in aliquem Nep, L ): placari in aliquem Nep помириться с кем-л. (простить кого-л.); placari alicui C стать благосклонным к кому-л.; 2) задабривать (inimicum beneficiis L ); умилостивлять (deos H ; carmine di placantur H ); 3) утолять (sitim M ; ventrem iratum H ).
plāga, ae
plaga, ae
plaga, ae
plagiārius, ī
plagula, ae
plānārius, a, um
[planum] равнинный, происходящий на ровном месте (conflictus Amm ): planaria interpellatio Dig, CJ заявление судьи до занятия им судейской трибуны (т.е. не pro tribunali).
plānctus, ūs
plānē
[planus] 1) ровно (collocare aliquid Pl ); 2) ясно (loqui C ); открыто, прямо (jure civili dimicare Pt ); поистине: ~ non mentiar Pt право же, я лгать не стану || напрямик, без обиняков (dicere C ); 3) совершенно, вполне (carēre sensu communi H ): ~ quam ex incendio fugere Pt бежать словно от настоящего пожара; non ~ C не совсем || безусловно (optimus Ap ); весьма (bene C ): ~ iratus Pt сильно рассерженный || очень хорошо (scire Ter ); 4) (преимущественно в ответах ) конечно, разумеется Pl, Ter ; ita ~ C именно так; ~ is ipse erat Pt конечно, это был он.
planētae, ārum
plango, plānxī, plānctum, ere
plangor, ōris
plānipēs, pedis
planta, ae
planta, ae
plantāria, ium
plantātio, ōnis
plantiger, gera, gerum
planto, āvī, ātum, āre
plānum, ī
plānus, a, um
plasma, atis
plasticus, a, um
platēa (поэт. platea), ae
plaudo (plōdo), plausī (plōsī), plausum (plōsum), ere
plausibilis, e
plausor, ōris
plaustrum, ī
plausus, ūs
Plautus, ī
plēbējus, a, um
plēbs (plēbis, арх. plēbēs), gen. plēbis
plectibilis, e
plectilis, e
plecto, plexī (plexuī), plexum, ere
plecto, —, —, ere
(встречается преимущественно в pass. ) 1) наказывать, карать (aliquem poena pecuniariā Dig ): plecti neglegentia C быть наказанным за нерадивость; quidquid delirant reges, plectuntur Achivi H впоследствии погов. за всякое сумасбродство царей платятся (простые) ахейцы; 2) порицать, хулить: cavit, ne qua in re jure plecteretur Nep (Аттик) остерегался того, чтобы не услышать за что-л. заслуженного порицания.
plēctrum, ī
plēnē
plēnitūdo, inis
plēnus, a, um
[pleo] 1) полный, наполненный (poculum Pt ): manibus dare lilia plenis V дать полные пригоршни лилий; ~ alicujus rei и aliquā re C etc. полный чего-л. || вздувшийся (amnis QC ); заполненный, исписанный (cera O ): plena luna V, Cs , etc. полнолуние, полная луна; 2) надутый: plenis velis navigare C или ire Pt плыть (идти) на всех парусах; 3) преисполненный (laetitiā, spei Cs ); 4) толстый, полный, плотный (homo C, CC ; corpus H ); 5) сильный, мощный, полнозвучный (vox C ): manu plenā verberare Pt ударять изо всей силы; pleno gradu Sl, L ускоренным шагом; pleno ore C во весь голос; 6) беременная (venter, femina O ; sus C ); 7) удовлетворённый (minimo O ); пресытившийся (amator H ); 8) обременённый, обильно нагружённый (praedā L ); отягощённый (annis PJ ): ~ inimicorum C имеющий много врагов; 9) состоятельный, богатый (homo C ); хорошо снабжённый, имеющий большие продовольственные запасы (urbs C ); богато уставленный (mensa V ); 10) содержательный, обстоятельный (oratio C ); 11) многолюдный (convivium Su ); посещаемый многими (domus alicujus T ); 12) законченный, полный (annus C ); 13) загружённый, целиком занятый, поглощённый (negotiis C ); 14) крепкий (vinum CC ); подкрепляющий, питательный (cibus CC ); 15) большой, значительный (pecunia C ); 16) несокращённый, полногласный (verbum C ): verba plena O etc. многословие; in plenum Sen, PM вообще; 17) полный, совершенный (concordia O ): ad plenum V, PM до конца, вполне, совершенно.
pleonasmus, ī
plērumque
plērusque, plēraque, plērumque
(преимущественно pl. plērīque, plēraeque, plēraque — gen. plurimorum, -arum) 1) большая (бóльшая) часть, большинство: pleraque oratione C в большей части речи; plerique omnes Pl, Ter, AG почти все; plerique putant C большинство думает; 2) большая (большáя) часть , многие (plerique milites Sl и militum T ; pleraeque urbium L ; plerique Poenorum C ; plerique e Graecis PM ): ut plerique meministis C как многие из вас помнят; in plerisque C в большинстве случаев.
plico, cuī (ātum), āre
plōrātus, ūs
plōro, āvī, ātum, āre
plūma, ae
plūmārius, a, um
plūmātus, a, um
plumbāgo, inis
plumbārius, a, um
plumbātae, arum
plumbeus, a, um
[plumbum] 1) свинцовый (glans Lcr ; color PM ): plumbei ictūs Eccl удары, наносимые свинцовыми бичами; 2) дрянной (nummus Pl ; vinum M ; carmen Aus ); 3) тяжёлый, невыносимый (ira Pl ; auster H ); 4) тупой: pugio (gladius) ~ C свинцовый кинжал (меч), перен. слабый довод; 5) глупый, тупоумный (asinus Ter ); невежественный (in physicis C ); 6) бесчувственный, чёрствый (cor Su ).
plumbum, ī
plūmeus, a, um
plūmiger, gera, gerum
plūmipēs, pedis
plūmo, āvī, ātum, āre
plūmōsus, a, um
pluo, pluī (арх. plūvī), —, ere
plūrālia, ium
plūrālis, e
plūrēs, a (редко ia)
(gen. ium) adj. [compar. к multus] 1) более многочисленные, больше (oratores duo aut plures C ): pluribus verbis C более пространно; quid plura (sc. dicam) C к чему ещё говорить, т.е. короче говоря; 2) (= complures) многие, несколько: pluribus praesentibus Cs в присутствии многих; ad ~ se penetrare Pl или abire погов. Pt отправиться к праотцам, умереть.
plūrifāriam
plūrimum, ī
plūrimum
plūrimus, a, um
[superl. к multus] 1) чрезвычайно большой, величайший (labor H ): plurimo sudōre C с величайшим трудом; plurimum aurum T очень много золота; 2) очень густой (silva O ); роскошнейший (coma O ); 3) сильно вздувшийся (amnis O ); 4) самый искренний, сердечнейший (alicui salutem plurimam dicere Pl, C ); 5) многочисленный (plurimis verbis dicere C ); 6) чрезвычайно жаркий, палящий (sol O ); 7) преимущественно pl. очень многие, большинство (plurimi hostes или hostium L ); 8) многообразный, различный (plurima mortis imāgo V ).
plūs, plūris
plūs
plūsculus, a, um
plūs-scius, a, um
pluteus, ī
pluviālis, e